خواص گیاهان دارویی
موضوعات داغ

گیاه شیرین بیان(مِجو-مَک-مَحک)

شیرین بیان      Glycyrrhiza   glabra   L.

اسامی دیگر:  ریشه مجو، ریشه مک، مک، مهک، عرق سوس، میجو، ملو، اصل سوس، شجره السوس، اخینوس، متک، مژو، غلوفریا، شلغفا.

شرح:‌ ‌بوته‌ای از تیره بقولات، علفی یک‌ساله، ریشه خشبی وخزنده، ساقه راست دارای شاخه، گل‌ها به رنگ آبی، متمایل به بنفش و خوشه ای، میوه نیام، گیاه سریع به محیط اطراف عادت ‌می‌‌کند، هنگامی که گیاه زرد شده و برگ از دست داد،(درسال سوم) ریشه آن را جدا می‌کنند.(ریشه زرد و گوگردی)

دوران گل‌دهی: خرداد و تیر ماه. زمان برداشت ریشه: مهر و آبان ماه.

‌قسمت‌های مورد استفاده: ریشه، عصاره، عرق شیرین بیان.

طبیعت:  گرم و خشک.    

مواد مؤثر:  موسیلاژ، اسیدآلی، رزین، آسپاراژین، املاح معدنی، ماده تلخ گلسیرامارین، کومارینها، اسیدآمینه، روغن فرار، صمغ، اسیدهای تریتوپنوئید، گلیکوزیدهای فلاونوئیدی، فیتوسترول، گلیسیریزین(ماده شیرین که شیرینی آن ۵۰ برابرقنداست)، بتاسیتوسترول.

خواص و طرز مصرف:

خوراکی: یک تکه از عصاره در استکان آبجوش قبل از صبحانه و ناهار یا روزی ۲ لیوان عرق شیرین بیان نصف و نصف آب زده قبل از غذا و یا دم کرده یک قاشق غذا خوری روزی ۲ لیوان قبل از غذا: ضد زخم معده و اثنی عشر، ضد نفخ شکم، ضد سرفه‌،  ضد تشنج، ضد التهاب، تقویت معده و ضد التهاب معده، بالابرنده فشار خون، ضد اسید اوریک‌،  ضد دیابت ، قاعده‌آور، رفع ناراحتی قلبی‌،  ضد سرطان عمومی، ضد بلغم.

احتیاط: باعث افزایش فشار خون ‌می‌‌شود، ‌لذا کسانی که دارای فشار خون بالا هستند از خوردن آن پرهیز کنند.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
Don`t copy text!